کارگردان "پرستوهای عاشق" گفت: در واقع فیلمنامه اولیه قصه همین چهار شخصیت بود، اما زاویه نگاه یک فیلم سیاه اجتماعی و تلخ بود که از نداشتن‌ها و کمبودها می‌گفت که من آن را تغییر دادم و در فضایی فانتزی با رگه‌های طنز بردم، در واقع مشکلات را با دید سرگرم‌کننده‌تری بیان کردم

به گزارش خبرگزاری مهر، نشست نقد وبررسی فیلم "پرستوهای عاشق" به  کارگردانی فریال بهزاد در فرهنگسرای فردوس عصر روز گذشته برگزار شد در این جلسه فریال بهزاد (کارگردان)، غلامرضا آزادی (تهیه‌کننده ومدیر فیلمبرداری)، آنا نعمتی(بازیگر)، علیرضا غفاری (مهمان ویژه) و محمدرضا لطفی (منتقد و مجری) حضور داشتند.

در ابتدای نشست محمدرضا لطفی منتقد ومجری برنامه با بیان این موضوع که فریال بهزاد حدود از سالی در سینما غیبت داشت، دست به ساخت فیلم "پرستوهای عاشق" زد و اساسا بهزاد کارگردانی است که دغدغه اصلی‌اش سینمای کودک است. با طرح این پرسش که چه شد پس از این همه سال غیبت این فیلمنامه را دست گرفتید جلسه را آغاز کرد که بهزاد پاسخ داد: همان طور که اشاره داشتید شروع کار من و دغدغه اصلی من در سینما ژانر کودک است و دو فیلم اول من هم در همین گونه هستند، فیلم سوم من روزی که خواستگار آمد یک کار کمدی بود و کار بعدی‌ام شور زندگی یک درام بود تا این فیلم که به نوعی یک کمدی رمانتیک به حساب می‌آید.

آنا نعمتی: از بعد از دلباخته قرار بود در فیلم فریال بهزاد باشم

در ادامه لطفی خطاب به آنا نعمتی بازیگر فیلم پرسید که  نحوه پیوستن شما به این پروژه به چه شکلی صورت گرفت؟ که نعمتی پاسخ داد اولین فیلمی که من در آن نقش اصلی بازی کردم، یعنی دلباخته آقای آزادی تهیه‌کننده فیلم بودند و من در همان جا با جهان بینی غلامرضا آزادی آشنا شدم، بعد از آن فیلم آقای آزادی به من گفتند که خانم بهزاد قرار است که فیلمی بسازد و می‌خواهم تو نقش اصلی آن فیلم باشی، به هر حال آن اتفاق صورت نگرفت و از آن ماجرا سالها گذاشت و من در طول این سال‌ها افتخار این را داشتم که سه بار جلوی دوربین آقای آزادی قرار بگیرم،تا اینکه بعد از بازی در فیلم "آل" آقای آزادی با من تماس گرفتند و  خواستند که به دفترشان بروم و در آنجا بود که برای اولین بار خانم بهزاد را دیدم و به من گفتند که ایشان قرار است بعد از ده سال فیلم بسازند و همین سرآغاز یک دوستی و همفکری خیلی گسترده میان من و فریال بهزاد شد.

غلامرضا آزادی: اگر درباره بدبختی فیلم بسازیم فکر می‌کنند روشنفکریم

در ادامه منتقد برنامه از غلامرضا آزادی تهیه‌کننده و فیلمبردار فیلم پرسیده شد که گویا پیش‌تر از اینها قرار بود فیلم به اکران درآید، اما اکران آن به تعویق افتاد، علت این به تعویق افتادن چه بود و اینکه چقدر از شرایط اکران راضی و خود فیلم به عنوان محصول نهایی راضی هستید؟ که آزادی در پاسخ به وی گفت: متاسفانه اکثر فیلم‌های ما تبدیل به آثاری شده‌اند که بد را تبلیغ می‌کند و سیاه و چرک هستند و گویی ما همش باید درباره بدبختی جامعه فیلم بسازیم.

وی افزود: گویی اگر درباره بدبختی فیلم بسازیم انسان‌های روشنفکری هستیم، اما حقیقت این است که سینما رویاپرداز است و مردم دوست دارند که زیبایی را ببینند، ما نیاز به رنگ و نوآوری داریم. کشور ما مملکت رنگ است، کشور زیبایی‌هاست. دین ما دین قشنگی‌هاست. درست است که سینما یک حقیقت است، اما در واقع نمایش یک حقیقت است و معقوله زیبایی‌شناسی اساس هنر است.

آزادی تأکید کرد: ما زشتی را هم می‌توانیم زیبا ببینیم. چرا باید دائما از خیانت و سیاهی فیلم بسازیم؟ از ملت ما بعید است. آیا واقعا ما همه سیاه و معتاد و درب و داغون هستیم؟ اگر چنین نیستیم پس چرا فیلمی که به‌زعم من فیلم شریفی است و پر است از رنگ و تبلیغ زیبایی باید این همه در صف اکران بماند؟ چرا باید در زمانی اکران شود که همه مردم به دنبال خرید شب عید هستند و چرا برای تبلیغ فیلم این همه مانع‌تراشی شود؟ مگر نه این است که ما داریم تصویر زیبایی از جامعه نشان می‌دهیم؟ حتما ما هم باید درباره معتادها و بدبختها فیلم می ساختیم تا فوری نوبت اکران بگیریم؟

زندگی در لانگ شات کمدی و در کلوزآپ تراژدی است

پس از پاسخ آزادی، لطفی  خطاب به علیرضا غفاری مهمان ویژه خواست تا نظرش را درباره فیلم آخر فریال بهزاد بازگو کند که غفاری در ادامه این گونه پاسخ داد: در ابتدا می‌خواهم گلایه غلامرضا آزادی را پیرامون زمان نامناسب اکران فیلمش به حق بدانم چراکه اساسا پس از جشنواره فیلم فجر یک فضای فیلم زدگی به وجود می‌آید و دیگر اینکه به زعم من خاصیت یک اثر هنری و فیلم این است که کار کارگردان و تهیه‌کننده پس از فیلم تمام است و این اثر است که حرف فیلمساز را بازگو می‌کند.